Affichage d'une entrée du dictionnaire



דיין    dĭyyān, dăyyān, dīyān    [ דין, דייאן ]

Français: rabbin-juge, grand-rabbin

English:  rabbinical judge

Eléments grammaticaux:  nom masculin    -    pl. diyānīm, dăyyānīm

Etymologie:  "< Heb. dayyān ""rabbin- juge"""

Racine : DYN / דין

Enoncés

##Enoncés françaisEnoncés anglaisSourceCar. LatinsCar. Hébreux
1le grand-rabbin de cette époque s'appelait Rabbi Ya'qob Bé-Rabthe Dayan at that time was Rabbi Ya'qob Be-RabFès, BRU 5əd-diyyǟn di kǟn hād əl-waˀţ kǟn ism-o rabbi yaˁˀōb be-ṛābאדדייאן די כאן האד לוקת כאן איסמו רבי יעקוב ביראב
2tous les rabbins et les juges l'avaient contresignéeall the rabbis and judges had countersigned itFès, LEV 437kǟno nəzzlo fē-ha l-xāxāmīm kəll-öm o-d-dīyǟnīmכאנו נזזלו פ̇יהא אלחכמים כללום ודדיינים