Affichage d'une entrée du dictionnaire
סלטאן ṣəlṭān, ṣŏlṭān, ṣălṭān [ צלטאן ]
Français: roi, sultan
English: sultan, king
Eléments grammaticaux: nom masculin
Racine : SLṬ / סלט
Enoncés
| ## | Enoncés français | Enoncés anglais | Source | Car. Latins | Car. Hébreux |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | ce roi Nemrod ne connaissait pas Dieu | that king, Nemrod, didn’t know God | Conte, Debdou, PEL 123 | hād əs-sŏltān nəmrǖd mā-kān-š iˁrəf llāh | האד אססלטאן נמרוד מא כאנש יערף̇ ללאה |
| 2 | ce sultan, les Juifs allèrent le rencontrer | that sultan, Jews went to meet him | Fès, BRU 9 | hād ṣ-ṣəḷṭān, msāw ˁănd-o l-īhȫd | האד צלטאן, מסאו ענדו ליהוד |
| 3 | le fils du sultan | the sultan's son | DAN 66 | wəld əṣ-ṣəḷṭān | ולד אצצלטאן |
| 4 | le chassieux au pays de l'aveugle est roi | the squinty-eyed man is king in the land of the blind | Proverbe, Casablanca, IMM 76 | l-ˁməs f-blǟd əl-ˁmi səlṭān | לעמס פ̇בלאד אלעמי סלטאן |